یکی بود، یکی رفته بود

می دانید گاهی باید در موقعیت هایی خاص قرار بگیری تا قدر داشته های قبلیت دستت بیاید. می دانید در هر موقعیتی و لحظه ای حتما دست آویزی برای قدردانی و شاد بودن هست. فقط کافیست ما بخواهیمش و ببینیمش. می دانید زندگی ادامه دارد حتی اگر شما کاری که دوست دارید را نداشته باشید... زندگی ادامه دارد حتی اگر کنار کسی که دوستش دارید نباشید... زندگی ادامه دارد حتی اگر تنها و دور از خانواده تان باشید... زندگی ادامه دارد حتی اگر پولی برای خرید هر آنچه که دلتان می خواهد نداشته باشید... زندگی ادامه دارد حتی اگر از دوستانتان دور باشید... زندگی ادامه دارد حتی اگر دوستان زیادی نداشته باشید... زندگی ادامه دارد حتی اگر جایی زندگی کنید که ده روز در سال آفتابیست... زندگی ادامه دارد حتی اگر با کسی ازدواج کنید که دوستش ندارید... زندگی ادامه دارد حتی اگر پدر مادر خوبی نداشته باشید... زندگی ادامه دارد حتی اگر تنهای تنها باشید. می دانید دوستان دیده و ندیده من... من خیلی به زندگی امیدوارم. در همین لحظه ای که در این تنهایی خود انتخاب کرده ام نشسته ام و دلم برای خیلی ها تنگ شده و می دانم که قرار است لحظه تحویل سال را هم تنهایی سپری کنم اما باز هم خیلی امیدوارم. می دانم که روزهای خوبی در انتظار همه ماست. به شرط آنکه خودمان بخواهیمش. این را از دختری که تنها سه ماه پیش آرزویش بود جرات داشت خودش را جلوی قطار پرت کند بپذیرید. این را از دختری که شب های زیادی را تا صبح زار زده بپذیرید. این را از منی که دلتنگ و تنها و خسته اما امیدوارم بپذیرید. چون زندگی ثابت کرده روزهای بد تمام می شوند. چون روزها و اتفاق ها و آدم ها ثابت کرده اند هیچ چیز به آن بدی که ما فکر می کنیم نیست.